In hierdie kritieke tyd bevind Suid-Afrika hom voor uitdagings wat ons met nederigheid en eensgesinde gebed terugroep na God. Die verspreiding van Bek- en Klouseer in dele van ons land is nie slegs ’n landbou- of ekonomiese probleem nie; dit ontbloot die kwesbaarheid van ons voedselvoorsiening, die bestaansmiddele van boere en werkers, en die stabiliteit van talle landelike gemeenskappe. Wanneer vleis produksie ontwrig word, strek die gevolge veel verder as die plase en raak dit voedselsekerheid, werksgeleenthede, handel en die welstand van gesinne wat van die land afhanklik is vir hul daaglikse brood.

As gelowiges is ons reaksie nie paniek of wanhoop nie, maar ’n hernieude afhanklikheid van God, die Skepper en Onderhouer van alles. Ons word daaraan herinner dat die aarde en alles daarop uiteindelik aan die Here behoort (Psalm 24:1). Daarom bid ons vir wysheid, integriteit en duidelikheid vir veeartse, landbou-owerhede en leiers wat met die hantering van hierdie krisis belas is. Ons vra vir beskerming oor vee, vir doeltreffende inperking van die siekte, en vir krag, troos en ondersteuning vir boere wat swaar verliese en groot onsekerheid dra.

Terselfdertyd bring ons voor die Here, die verwoesting wat deur oorstromings in Limpopo, Mpumalanga en omliggende gebiede veroorsaak is, asook die ernstige droogte en watertekorte wat die Tuinroete en die Oos-Kaap tref. Hierdie uiteenlopende swaarkry herinner ons aan ons afhanklikheid van God in elke seisoen.

Laat ons die Here ernstig soek vir Sy ontferming, genesing, voorsiening en leiding, in die vertroue dat Hy ons nasie sal onderhou. Ek doen ’n beroep op al ons gemeentes om hierdie sake doelbewus voor God te bring in ons eredienste en gebedsbyeenkomste.